ความรักนั้น มันก็เหมือนกับ "ผีเสื้อ"

                                     ยิ่งคุณวิ่งเข้าหามันเท่าไหร่ มันก็จะห่างคุณออกไปเท่านั้น 

แต่ถ้าคุณปล่อยมันไป มันจะเข้ามาหาคุณเองแหล่ะ

 . . . ถ้าคุณไม่คาดหวังกับมันมาก

ความรักสามารถทำให้คุณมีความสุข แต่มักจะทำให้คุณเจ็บปวด

แต่ความรักจะเป็นสิ่งที่พิเศษ ถ้าคุณได้ให้มันกับใครสักคนที่คู่ควร

สำหรับ ใครที่ "ไม่ใคร่โสด"เค้าบอกว่า...  

ความรักไม่ไช่ การเป็นคนดีพร้อม สมบูรณ์ ของใคร

แต่รักคือการหาใครสักคนที่ช่วยให้คุณเป็นคนดีที่สุดเท่าที่คุณดีได้

สำหรับ ใครที่เป็น "คนเจ้าชู้"

อย่าพูดคำว่า "รัก" เลย ถ้าคุณไม่ได้ใส่ใจกับความหมายนั้น

อย่าพูดถึงความรู้สึก ถ้ายังไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น

อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตเค้าเลย ถ้าคุณจะทำให้เค้าเสียใจ

อย่าไปมองลึกถึงดวงตา ถ้าทุกคำพูดของคุณล้วนโกหกทั้งเพ  

สำหรับ ใครที่ "อกหัก"
 
              การอกหัก มันยืนยาวตราบเท่าที่คุณต้องการให้มันอยู่กับคุณ

                                     และบาดความรู้สึกคุณได้เจ็บลึกเท่าที่คุณยอมให้บาด

ที่สำคัญก็คือว่ามันไม่ใช่จะพ้นจากสภาวะอกหักได้

แต่มันอยู่ที่ว่า. ..  เราเรียนรู้จากมัน ได้แค่ไหน ต่างหาก . . . 

สำหรับ ใคร ๆ ที่ "ไร้เดียงสาในรัก"จะรักได้อย่างไร :

รักแต่อย่าลุ่มหลง คงเส้นคงวาแต่ไม่ดื้อรั้น 

แบ่งปัน และ ไม่เอาเปรียบพยายามเข้าใจกันและกัน มากกว่าที่จะเรียกร้อง

หากต้องเจ็บ ก็เจ็บ แต่อย่าเอาความเจ็บนั้น ติดตัวเสมอไป

สำหรับ ใครที่ "มีคนหลงรักอยู่"
 
 เค้าบอกว่า . . . 

มันเจ็บปวดที่เห็นคนที่เรารัก มีความสุขกับคนอื่น

แต่มันจะเจ็บปวดยิ่งกว่าถ้าคนที่เรารัก ไม่มีความสุขเมื่ออยู่กับเรา

สำหรับ ใครที่ "กลัวต่อการสารภาพรัก"

ความรักมันเจ็บปวด ถ้าคุณต้องไปบอกเลิกกับใครสักคน

แต่มันจะเจ็บยิ่งกว่า ถ้ามีคนมาบอกเลิกกับคุณ

แต่มันจะเจ็บที่สุด หากคนที่คุณรัก ไม่เคยได้รู้เลยว่า "คุณรักเค้า"

 
 สำหรับ ใคร ๆ ที่ยัง "คบๆ กันอยู่" 

เค้าบอกว่า . . . 

สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิต ก็คือ การที่เราพบ และ รักใครสักคน

จนสุดท้าย พบว่ามันไม่ใช่ 

และคุณเสียเวลาไปเป็นปีๆ ให้กับคนที่คนที่ไม่คู่ควร

ถ้าเค้าคนนั้นของคุณ ไม่ใช่คนที่ใช่เลยของคุณตอนนี้ แล้วล่ะก็

จะมาเสียเวลา เป็นปีๆ กับเค้าทำไม ปล่อยไปเถิด . . .
 

       กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว.... มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน ความสุข,ความเศร้า,ความรู้และอื่นๆรวมทั้งความรัก 

       วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า เกาะกำลังจะจม ดังนั้นทั้งหมดจึงได้เตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ มีเพียงความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ   -ความรัก- ต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งนาทีสุดท้ายเมื่อเกาะใกล้จะจม ความรักจึงร้องขอความช่วยเหลือ

-ความรวย- แล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า "ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไม่ได้เพราะเรือของฉันหน่ะ เต็มไปด้วยเงินและทองแล้ว มันไม่มีที่ให้คุณหรอก"
ความรักตัดสินใจจะถาม-ความเห็นแก่ตัว-ซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม "ความเห็นแก่ตัว ช่วยฉันด้วย" "ฉันช่วยธอไม่ได้หรอก ความรักเธอนะเปียกปอน อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย"

-ความเศร้า- ได้พายเรือใกล้เข้ามา ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก "ความเศร้า อนุญาติให้ฉันขึ้นเรือเธอนะ" "โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ"

-ความสุข- ได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงเรียกร้องขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังมีความสุข
      ทันใดนั้นเองมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา "มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง" เป็นเสียงของคนแก่คนหนึ่ง ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก จนลืมถามชื่อว่าใครคือผู้ใจดีผู้นั้น

เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากเขาไปตามทางของเขา ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อชายแก่คนนั้น จึงหันไปถาม -ความรู้- "ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน" -ความรู้-ตอบว่า "เวลา" "แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันหละ" ความรักสงสัย ความรู้ยิมในความรอบรู้ของตน แล้วตอบความรักว่า "ก็เพราะมีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน

ปล. ขอบคุณเวลาที่ช่วยพิสูจน์ความรัก ^^"

ลองอ่านดูนะ. . .
 
 
 
 
 
                            
 
 
 
 
 
                 
 
 
 
 
การที่เราจะคบหาหรือรู้จักใครสักคน 

ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม 

สิ่งหนึ่งที่ควรท่อง ควรจำไว้อยู่เสมอก็คือ 

“คน” เป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีทั้งด้านบวก และด้านลบ อยู่ในนั้น 

อย่าตั้งใจกับคน 1 คนมากเกินไป 

เพราะไม่มีใครอยากเป็นต้นเหตุของความล้มเหลว 

อย่าคาดหวังกับ คน 1 คนมากเกินไป 

เพราะไม่มีใครสามารถเป็นทุกอย่าง ที่ทุกคนอยากให้เป็น 

อย่าให้เวลากับคน 1 คนมากเกินไป 

เพราะไม่ว่าใครก็อยากมีช่วงเวลาของความเป็นส่วนตัว. . . คนเดียว .... 

อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคน 1 คนมากเกินไป 

เพราะนั่นจะทำให้เค้าไม่หลงเหลือความเป็นตัวของตัวเอง 

อย่าควบคุมชีวิตคน 1 คนมากเกินไป 

เพราะมนุษย์มักจะหาวิธีการแทรกตัว เพื่อออกมาจากกฎที่ถูกกำหนด 

อย่าบีบบังคับคน 1 คนมากไปกว่านี้ 

เพราะถ้าค! นๆนั้น หลุดจากภาวะบีบบังคับมาได้ 

คุณจะกลายเป็นคนที่ถูกหันหลังให้ในทันที 


เธอ. . . ลองมองดูฉันดีๆ ฉันมีลมหายใจ 

ไม่ใช่ภาพวาด ที่จะสวยงามอยู่ตลอดเวลา 

ฉันเองก็เป็น “คน” เป็นสิ่งมีชีวิตที่มี 2 ด้าน. . . เช่นกัน 

...อยากรู้จักใครสักคน ต้องหัดเรียนรู้ ไม่ใช่เปลี่ยนแปลง... 
 
     ปล. อ่านแล้วไม่เม้นขอให้สิวขึ้น อิอิ . . .